Co to jest płyta poliuretanowa i dlaczego zyskuje na popularności?
Płyty poliuretanowe zyskują coraz większą popularność w przemyśle spożywczym. Posiadają wiele zalet, które sprawiają, że są świetną alternatywą dla płytek ceramicznych i szklanych.
Płyty poliuretanowe są wykonane z trwałego i nietłukącego materiału syntetycznego. Nie pękają jak szkło czy ceramika, dlatego są popularne w restauracjach i innych branżach związanych z żywnością, gdzie wymagana jest trwałość. Poliuretan ma również zdolność wytrzymywania ekstremalnych temperatur, co czyni je bardziej wszechstronnymi niż inne materiały.
Jakie są rodzaje płyt poliuretanowych?
Stosowanie płyt poliuretanowych rośnie z dnia na dzień, ponieważ są one trwalsze i bardziej elastyczne niż tradycyjne płyty metalowe i ceramiczne.
Istnieją trzy rodzaje płyt poliuretanowych:
1. Płyta z pianki poliuretanowej: Płyty te są wykonane z mieszanki pianki poliuretanowej i żywicy. Żywica służy do zapobiegania przywieraniu pianki do żywności.
2. Płyta poliwęglanowa: Te płyty są wykonane z mieszaniny żywicy poliwęglanowej, która jest również stosowana w szkle kuloodpornym i żywic epoksydowych.
3. Płyta akrylowa: Płyty te są wykonane z mieszaniny żywic akrylowych z żywicami epoksydowymi lub kopolimerami styrenowo-akrylonitrylowymi (SAN).
Zalety płyt poliuretanowych
Płyty poliuretanowe wykonane są z materiału dopuszczonego do kontaktu z żywnością i nie zawierającego żadnych szkodliwych substancji. Często są używane do serwowania jedzenia w restauracjach, kawiarniach i w domu. Płyty poliuretanowe mają wiele zalet w porównaniu z innymi typami płyt. Niektóre z zalet to: lekkość, łatwość czyszczenia, trwałość i brak porów.
Co musisz wiedzieć o płytach i naczyniach poliuretanowych
Naczynia poliuretanowe to nowy trend w zastawie. Wykonane są z poliuretanu, który jest rodzajem tworzywa sztucznego. Naczynia te są trwalsze od naczyń ceramicznych i można je myć w zmywarce.
Proces rozpoczyna się od formy wykonanej z gipsu paryskiego lub innego materiału. Do formy wlewa się płynny poliuretan, który następnie jest podgrzewany w celu wykonania naczynia. Pierwsze zastosowanie tych naczyń miało miejsce w restauracjach, ponieważ były one trwalsze niż naczynia ceramiczne i mogły wytrzymać wyższe temperatury bez pękania. Następnie produkt odwraca się do góry nogami, a nadmiar poliuretanu wylewa się z formy. Pozwala to na ostygnięcie, co powoduje powstanie pustej przestrzeni w materiale. Pozostały ciekły polimer zestala się tworząc twardą powłokę. Gdy wystarczająco ostygnie, naczynie wyjmuje się z formy i wkłada do piekarnika na kilka godzin, aby je przyrumienić . Następnie pozostawia się do ostygnięcia i zastygnięcia, zanim będzie można go użyć do gotowania.